کُرّه سیُو

Description

کُره سیُو با یال‌های پرپشتِ یک‌دست و شلال، موهای درخشان گردن، چشمان درشت و سیاه و مژگان بلندش، دل هر ماده اسبی را می‌رباید. اندامش با شکمی باریک و پاهایی پر از ماهیچه، منحصر به‌فردش کرده است. دم خاکستری‌اش تا یک‌وجبی زمین آویزان است. در ذهنم کره سیو را مانند رخش رستم می‌بینم؛ همان رخشی که روی پرده‌ی نمایش نقال‌باشی‌های شاهنامه‌خوان در میدان روستا دیده بودم.

کره سیو اسب محبوب پدر و یادگار «مادون گَپُو»ست. همان ماده اسبی که پدر او را در گوشه‌ی طویله با تفنگ راحت کرد تا درد نکشد و بعد، روز‌ها و هفته‌ها برایش اشک ریخت.

کتاب «کره سیو»‌ی هیبت‌الله بهرام‌زاده، کتابی‌ست از همین دست که از تاثیر عمیق خاطرات دوران کودکی و نوجوانی‌اش حکایت می‌کند و از عناصر فراوانی که ذهن کودکانه‌ی او را تا هنگامه‌ی جوانی و بزرگ‌سالی‌اش تحت تاثیر قرار داده سخن می‌گوید.

این کتاب علاوه بر این‌که ما را به گذشته‌هایی نه‌چندان دور می‌برد و آداب و رسوم ، عشق و علاقه و محبت خالصانه‌ی روستاییان و سادگی آن دوران را بیان می‌کند، ما را با اصطلاحات و واژه‌های مردم آن دوره آشنا می‌کند.